__ + Groter | - Kleiner

________________________________________________________________________________

> Jouw verhaal mailen? klik hier <

Mijn comingout (Pascal)

Eigenlijk wist ik vrij snel dat ik jongens meer zag zitten dan meiden. Op de kleuterschool viel mij al vooral op dat ik graag bij jongens in de buurt wilde zijn. Wat het precies was, wist ik natuurlijk niet. Rond mijn 11e wist ik ook dat ik verliefd kon zijn op jongens en accepteerde mijn gevoel. De tijd dat ik ook graag naar school ging. Er zat immers altijd wel iemand in de klas waar ik gek op was.

Later, 13 jaar, begonnen bij mij ook sexuele gevoelens los te komen. De nieuwsgierigheid en het verder ontdekken naar het eigen geslacht ging verder waarbij ik ook regelmatig gek op meisjes was. Voor mezelf wist ik het zeker, ik ben bisexueel. Een moeilijke en lange periode brak aan. Vaak dacht ik: "was ik maar 100% homo!" Dan zou ik pas echt verder kunnen.

Verwarring keer op keer hield me bezig. Op vrienden werd ik verliefd. In de jaren die volgden "spook" ik het een en ander uit om er maar zeker van te kunnen zijn wie en wat ik nu eigenlijk was.

Rond mijn 17e hing mijn kamer vol met posters van jongens. "Omdat ik fan was" zei ik altijd. Dat was ook zo maar ik vond ze meer dan leuk. Toen ik rond deze leeftijd een collega heel leuk vond, heb ik het mijn moeder verteld. Ze wist het natuurlijk al. "Als jouw gevoel goed zit en dat jouw keuze is, ga er dan voor" waren haar woorden.

Op mijn 23ste ging ik op mezelf wonen en kreeg een vriendin. Dit duurde (door omstandigheden maar even) ik hield wel echt van haar. Ze wist dat ik bi was.

Pas toen ik op mijn 25ste een vaste vriend kreeg, liet ik het iedereen weten. De meesten reageerden positief, op een paar mensen na, die daarvoor altijd beweerden er voor me te zullen zijn als ik ooit met mijn homoseksualiteit naar buiten zou komen . Deze relatie had ik ruim 10 jaar tot hij een vrouw ontmoette en ermee trouwde. (Daarna heb ik nog een korte relatie gehad met een jongen.)

In de tussentijd (Ik was 28 jaar) had ik boys2boys opgezet om jongeren een "ontmoetingsplek" te geven waar men met elkaar van gedachten kon wisselen. Hopende dat mensen hier iets aan hadden. Dat lukte. Er zijn al velen die elkaar hebben gevonden via deze site en zelfs samen wonen. Nog steeds ontstaan er leuke contacten en ook ik heb er goede vrienden aan over gehouden.

Hoewel het vrijgezellenleven me bavalt, hoop ik ooit die ene fijne vriend te vinden.

 

Mijn comingout (Wolfje88)

Hellow. Ik heet Kevin, ben 18 jaar en woon in Rotterdam. Afgelopen weekend ben ik voor mijn bisexualiteit uitgekomen. Af en toe hoor en lees ik verhalen van een comingout, en wat voor problemen dat met zich meebrengt.

Maar mijn verhaal is eigenlijk niet zo. Het is dus niet zo spannend, maar vind het toch wel waard om op het internet te zetten. Laat ik nu dus maar eens beginnen….

Ik ben, tot zover ik weet, van jongs af een hetro geweest. Tot mijn 18de jaar. Ik begon toch wel een beetje nieuwsgierig te worden. Nieuwsgierigheid, en daar bleef het bij. Die nieuwsgierigheid begon toch wel een beetje aan mij te knagen. Ik wilde het gewoon meemaken hoe het is om seks te hebben met een jongen.

Ik ging een beetje opzoek, en zo kwam ik op deze site. Maar zodra ik deze site had, heb ik er eigenlijk verder niets meer mee gedaan. Ik kende namelijk iemand in mijn directe omgeving een jongen die biseksueel is!

Op een avondje ging ik bij hem film kijken. Eindelijk was het zover, ik bleef bij hem slapen. Nou ik ga niet alles vertellen wat er die nacht is gebeurd want dat valt onder 18+ categorie…..

Na die ervaring was ik er wel tevreden mee. Ik had het eindelijk een keer meegemaakt en wilde het ook daarbij laten. Niet dat het een vervelende ervaring was, het tegenovergestel juist, het was geweldig! Maar het hoefde voor mij niet nog een keertje. Tot een paar maanden later (2 weken geleden dus).

Toen begon ik toch goed na te denken. Jongens begonnen mij wat meer op te vallen, en ik zag af en toe toch wel eens een jongen die ik wel zag zitten. Die nieuwsgierigheid kwam terug en werd zelfs groter. Toen herinnerde ik me ineens deze site.

Ik ging er weer op. De chat sprak mij meteen aan. Ik ging erop en het beviel me enorm. Het is gezellig en ik ging een beetje rondvragen. Ik kreeg voornamelijk te horen dat het nog wel zou komen, dat ik homo of bi zou worden. Nou ik met mijn eigenwijze hoofd er natuurlijk tegenin.

Een week later sprak ik wel anders. Ik was inderdaad bi! Het was een hele opluchting om dat tegen mezelf te zeggen, en ik voelde me er wel goed bij. Meteen de eerste Vrijdag zou ik het tegen mijn vrienden vertellen. We zaten dus allemaal in de kroeg, en ik gooide het er gewoon uit. Iedereen vatte het ‘positief’ op. Een beetje dollen en geintjes maken natuurlijk, maar iedereen accepteerde het wel. Nou ik dus helemaal blij.

Een Zondag zou ik weer langs mijn ouders gaan, en ik was het ze van plan te vertellen. Zondag ochtend had ik mijn moeder aan telefoon dat ik die avond even langs zou komen, en dat ik ze wat moest vertellen! Nou mijn moeder nieuwsgierig en wilde het eigenlijk meteen weten. Ze vroeg moeteen of het met mijn ‘liefdesleven’ te maken had. “Nou”, dacht ik, “Ik vertel het maar meteen”. Dus ik meteen vertellen dat ik biseksueel ben.

 

Wat mijn moeder toen zei zal ik nooit meer vergeten, “Ik zag het allang aankomen, het verbaast me dat je het nu pas verteld”. Nou ik wist niet wat ik hoorde! Moedersinstinct noemen ze zoiets he.

Alles was dus goed. Mijn moeder, stiefvader en broertje accepteerde het en waren er heel erg makkelijk over. Ik had het wel al verwacht marejah het is altijd een beetje spannend he als je het verteld.

Nu was er nog een ding over. Mijn echte vader. Mijn vader is zelf homofiel dus dat moest geen probleem zijn dacht ik. Een Maandag kwam hij weer thuis. Ik lag nog te slapen wat het was een wild weekeinde. Dus een Maandag avond werd ik wakker.

Ik liep naar zijn kamer toe en begon gewoon met hem te praten. Voordat ik de kamer uitliep zei ik:”Owjah nog iets. Ik ben trouwens biseksueel”. En hij reageerde gewoon hetzelfde als mijn moeder! “Ik had de laatste weken al een beetje het vermoedde”.

Wat een dolle boel allemaal zeg, ze wisten het nog eerder dan ikzelf!

Dat was eigenlijk het hele verhaal , Hopelijk vonden jullie het een beetje boeiend, en misschien zie ik je wel op de chat!

Oi!!!!!!!!!!!!!!!

________________________________________________________________________________

Mijn comingout (van Ralf)

Ey iedereen! Ik heb pas (5 dagen geleden) mijn comingout gehad. Zo weet ik nog alles heel goed.

Een half jaar geleden was ik een tijdje lang verliefd op een jongen in een parallelklas, maarja… dan komt de vraag, is ie ook homo ofnie…, en het vragen is `t lastigst, dus heb ik het toen ook nog niet gedaan, en `t laten rusten (wat eigelijk heel stom was) Na een tijdje begon ik me aan mezelf te ergeren, waarom moet ik zo zijn…, waarom moet ik het eigelijk mensen vertellen….

wie kan ik het vertellen…. Toen ik op deze site kwam, en een paar verhalen had gelezen, wist ik meteen hoe ik mijn comingout ging aanpakken. opeens kon ik het niet meer in me houden, en ben het voorzichtig tegen mn beste vrienden gaan zeggen, en kijken hoe ze reageerden. gelukkig reageerden ze allemaal heel normaal, en sommigen vonden t zelfs ”leuk” om een homo in je vriendenkring te hebben. Maar toen kwam de vraag waar ik bang voor was…. Weten je ouders het al?; en echt iedereen vroeg dat…

Ik zei dus nee… en daarom dacht ik… zij moeten het ook weten…,maar ja hoe… ze zijn al zo antihomo als wat. Zeg een woord over de gay-pride en je hebt ze op de kast. Ze leven echt nog ver in de middeleeuwen, waar homo’s werden verbannen. Iets wat misschien ook meespeelde, was dat mijn pa leraar was op mijn school en dat is natuurlijk een schande! Ik hoorde de roddels nu al… eey ken je die zoon van ****? die is homo!

De week na dat ik het tegen mijn vrienden had gezegd, gingen we op vakantie en ik dacht , nu komt het moment dat ik `t ga zeggen. Na lang nagedacht te hebben over hoe ik dat zou brengen, heb ik `t dan een keer ‘s morgens gezegd. Gewoon, mam en pap, uhmm… ik val niet op meisjes maar op jongens. Er viel even een hele diepe stilte. Na een halve minuut zei mijn ma, nou dat zal dan wel… leuk dat we het nu al weten. Daarna gingen we weer door met ons ontbijt. Later toen we onze koffers gingen inruimen kwamen de bekende vragen zoals; Hoe weet je dat zo zeker? en heb je een vriendje?( waar ik maar ‘nee’ op heb geantwoord [leek me het beste]) en gelukkig accepteerden ze dat ik zo was.

Na al die vragen te hebben beantwoord, merkte ik dat ik rustiger werd, ik hoefde eindelijk niet meer te doen alsof ik hetero was en kan eindelijk mezelf zijn. Nu ben ik wie ik ben, iemand die trots is op zijn geaardheid en die ervoor uit durft te komen. echt, iedereen, vertel het gewoon aan je beste vrienden, daarna gaat je comingout vanzelf.

Ik weet niet waarom, Maar van binnen in mij weet ik het. waarom moet mij dit overkomen, het is niet al te erg maar toch. Ik zit er toch mee opgekropt, niemand hoeft het te weten. Het is mijn hele leven, Het laat je niet gaan. Je voelt je minderwaardig en je bent bang. Vooral dat mensen erachter komen, wie ik ben, wat ik ben en waarom ik er ben. Niemand hoeft dit te lezen, als iemand erachter komt, dan, zou ik me niet meer kunnen laten zien. Het is een soort ziekte, je weet niet meer wat je moet doen. Het zit binnen in mij, het kan er nooit meer uit. Ik kan er toch niks aan doen, maarja… Ik ben wie ik ben en ik ben wat ik ben. Ik begin er trots op te worden… Dat rare gevoel binnen in mij, dat gevoel dat niet veel mensen hebben, maar 1 op de 9 Ik weet `t en iedereen mag t weten…

I`m gay…so what?…Ik ben er trots op!!!

grzz. ralf308 [6 aug. 2007]

________________________________________________________________________________

Van acteren tot mezelf zijn (van Martijn27)

Dag in dag uit ben ik aan het acteren, niet dat het mijn beroep is maar ik ben homo. Homo in de grote boze hetero wereld waar ik probeer bij te horen.

Na veel zoeken op het internet over coming out kwam ik boys2boys tegen en heb daar eerst veel gelezen. Het duurde enkele weken voordat ik ook eens de chat probeerde. Eerst wat voorzichtig rondkijken en beetje op de achtergrond tot ik ontdekte dat het er best gezellig was en er ook serieuze gesprekken kunnen worden gevoerd.

Om eerlijk te zijn zag ik er gewoon naar uit om ‘s avonds weer eens te chatten en niet meer te hoeven acteren hier kon ik mijzelf zijn. In eindeloze gesprekken met de admins is mij verteld dat ik altijd mezelf kan zijn als ik het maar wil. Na lang twijfelen en veel praten met de admins heb ik toch maar een afspraak gemaakt met m’n moeder, ik zou het vertellen had ik besloten.

Het was zover m’n moeder kwam langs, de deurbel ging kriebels in m’n buik. Nog voordat ze haar jas had opgehangen was het woord eruit “sorry mams dit heb ik je al heel lang willen vertellen ik ben homo” Ze was even stil en hing haar jas op gaf me een kus en zei lachend “Daar hoef je toch geen sorry voor te zeggen”

Het voelde werkelijk fantastisch ik hoefde niet meer te acteren, het was eruit en ze begreep me ook nog. We hebben lekker gepraat over werkelijk alles en nu ruim een maand later voel ik me nog steeds fantastisch.

Ik ben de admins erg dankbaar voor het geven van het laatste zetje. Je moet het uiteindelijk zelf doen en het is niet eenvoudig maar voelt werkelijk fantastisch, ik had het echt veel eerder moeten doen.

________________________________________________________________________________

Mijn comingout (van Draakje)

Ik ben een jongen van 19 jaar en ik ben homoseksueel. 26 april 2007, is de dag waarop ik uit de zogenoemde “kast” kwam. Maar voordat het zover was, ging er heel wat aan vooraf. Ik heb de site www.boys2boys.nl gevonden en daar zag ik: “chatten” staan. Hier ben ik op ingegaan.

Ik durfde eigenlijk helemaal niet, maar omdat je gevoel het toch meestal van je verstand wint, ga je erin. Hierin kwam ik gelijk al in gesprek met een Admin. Deze man heeft mij veel dingen verteld en ik begon hem al heel erg te vertrouwen het werd erg gewoon voor mij om met hem te praten over de dagelijkse dingen. Ik heb hem alles verteld, voor zover ik wist waar ik stond.

Ik heb hem al mijn gevoelens verteld en hij heeft hier altijd zorgvuldig naar geluisterd en hij heeft me in deze tijd gesteund. Ik voelde me elke dag zekerder worden van mijn homoseksualiteit. Na een tijdje in de chat te hebben gesproken met 3 specifieke mensen, besloot ik dat het tijd werd mijn ouders in te lichten.

Aangezien ik altijd tegen mijn ouders had gezegd dat ik meiden, lekkere dingen, vond en eigenlijk verkeerde signalen naar ze had gestuurd werd het heel moeilijk voor mij om het ze te vertellen. Daar komt nog bij, dat mijn broer, altijd fel tegen homoseksuelen was.

Hij had altijd zoiets van; het is vies, het hoort niet! Dus een heel uitgesproken mening. Dit telde natuurlijk ook mee in mijn coming-out en de duur hiervan. In de week van 26 april 2007, ging alles fout bij mij en met mijn gezondheid. Ik had de griep, ik kwam net bij de dokter vandaan die geen goed nieuws had; ik had of namelijk een verstijfde rugspier, of ik had een hernia, hier kreeg ik dus vrijwel een hele apotheek voor mee.

Ik had dus een rotweek. Toen ik zelf dacht: “erger als dit kan het toch niet” toen heb ik het me moeder verteld. Ik zei tegen me moeder, dat ze maar even op de stoel moest gaan zitten, want ik had, dacht ik, schokkend nieuws. Ik vertelde me moeder dat ik dus op mannen viel.

Op dat moment zaten we huilend aan de eettafel. Ik heb haar toen alles verteld. Ik vertelde alles over de site en over de mensen met wie ik had gesproken. Mijn moeder reageerde gelukkig heel erg positief, ze vond het jammer dat ik het alleen zo laat bracht. Ze vertelde me ook dat ze het heel erg jammer vond dat ze nu geen kleinkinderen van mij zou krijgen, daar moesten we allebei toen ook weer om huilen, maar dat zij positief gestemd was vond ik het aller belangrijkste.

Het luchtte erg op, dat ik het nu eindelijk had verteld. Ik voelde of er een last van me schouders was gevallen. Maar ja, ik heb een moeder én een vader, dus ik wist dat ik het hele verhaal nog een keertje moest vertellen. Die bewuste middag, heb ik de hele dag gesproken met een andere Admin van de site.

Hij heeft mij gerust gesteld en daardoor vond ik de rust in mezelf terug. Rond het uur dat me vader thuis zou moeten komen werd ik weer heel erg zenuwachtig. Ik zei tegen me vader dat ik hem iets moest vertellen. Ik kon het moeilijk uitspreken, ik was namelijk heel erg bang voor de reactie van me vader.

Ik zei het uiteindelijk en me vader antwoordde met: “Nou, ik ben trots op je dat je ervoor uit komt.” Dit deed mij zo goed, dat ik me gelijk weer opgelaten voelde. Na het vertellen, kreeg ik de, vond ik, gebruikelijke vragen: Heb je al een vriendje? Heb je al eens seks gehad? Etc.

Ik vond dit niet erg en heb overal antwoord opgegeven. Die avond had ik nog één iemand die het nog moest weten; mijn broer. Dit was voor mij de moeilijkste opgave en ik durfde het helemaal niet. Toen me broer die avond bij ons thuis kwam, vroeg die of wij nog een nieuwtje hadden. Waarop me vader antwoordde dat hij wel een heel groot nieuwtje had. Ik had met me vader afgesproken dat hij, me broer zou voorbereiden op mijn coming-out omdat ik echt niet durfde.

Dus mijn vader had het mijn broer verteld. Ik kreeg de volgende dag een heel lief sms’je van me broer en ben die avond ook gelijk naar hem en zijn vriendin toegegaan en heb alles verteld. Mijn broer was erg trots op me en hij zou me voor eeuwig en altijd steunen waar hij dat kon.

Deze reactie had ik totaal niet verwacht, aangezien hij altijd tegen homo’s was. Na de gesprekken was ik erg opgelucht. Ik voel me nu ook weer vogelvrij, wetend dat ik de steun van me ouders én mijn broer heb.

Bij dezen wil ik de mensen van boys2boys ook heel erg bedanken voor hun steun.

________________________________________________________________________________

Yoowz! (van Robbert(Dripple))

Mijn naam is Robbert, nu 22 jaar. Ik heb mijn coming-out op mijn 17e gehad.

Toen ik op de Mavo (4e klas) zat wist ik al dat ik op jongens viel. Er liep een hele leuke jongen, maar een andere jongen die op die school zat vond hem ook leuk. En heeft dat tegen hem gezegd. Dat viel toen niet in goede aarde.

Ik heb dit toen voor me gehouden. Gelukkig was het eindexamen er toen bijna. Ik ben daarna op vakantie geweest, en werd smoorverliefd op een jongen. Heb het er toen heel moeilijk mee gehad omdat ik het niet vertellen kon.

Uiteindelijk heb ik het aan mijn beste vriendin verteld. Zij reageerde heel erg positief “Wat maakt het nou uit dat je homo bent! Je blijft de zelfde hoor!” Heb heel vaak met haar gepraat, denk wel dat het een maand of 3 geduurd heeft.

Uiteindelijk heb ik het aan mijn zusje verteld, die schrok wel, maar heeft het uiteindelijk wel geaccepteerd. Daarna mijn moeder, die had het wel verwacht, maar schrok wel een beetje.

Daarna aan mijn vader, dat vond ik het moeilijkste, want hij had al een aantal keren reactie gegeven op homo’s en dan op een negatieve manier. Toen ik het vertelde wist ie niet wat ie er mee aan moest, uiteindelijk heeft ie het ook geaccepteerd. Ook mijn vriendjes die ik gehad heb, dat geld voor iedereen die ik het verteld heb.

Het enige wat ik jullie mee kan geven, het vertellen is maar een moment, maar wat je er voor terug krijgt is een heel leven!

om zijn Coming out eerder te doen dan dat ik het deed (19/20) en ik wens dat nadat jullie dit verhaal gelezen hebben jullie een prettige Comingout hebben!

________________________________________________________________________________

> Jouw verhaal mailen? klik hier <